Just beyond the sunset
Someone waits for me
Just beyond the sunset
Lies my destiny
Where the purple mountains
Lie in deep tranquillity
There I’ll find the treasure
Of love eternally

Shqiponja

Nëse më kërkon, më gjen
Në thepa malesh, kam folenë
Aty ku shekujt thinjen, treten
Dhe shpirtin lenë nëpër legjendë

Unë jam aty, porsi një murg
Blunë e qiellit kam çati
Stuhinë, kam jorgan të butë
Shkëmbinjtë, dyshek ku trupin shtrij

Llambë e diellit më bën dritë
Etjen time shuan Valbona
Fllad I hollë më bën muzikë
Kënga ime është jehona.

"© Leonard Seiti  BlackEagle"

Shtëpija ime e ëmbël dhe ullishtja ime për'rreth.

Zemra, plagë më mbeti,
Se ilaç s’pati kjo botë
Përveç se helmin kurbet,
Dhe ndarjet e trishta në lot

Mundohem më kot sakaq
Ilaç zemrës ti gjej
Dhe dal në muzgjet plot paq
Me flladin në duet fërshëllej

Më kujtohet shtëpiza e artë
Rrugët ku brodha, fëmij
Hëna që zbriste nga lart
Dhe ulej si zog mbi çati

Sjell ndër mënd një gur
Tek bridhja dikur çamarrok
Më puthi në ball, tër nur
Një ditë, tek u rrëzova për tokë

Oh, sa dëshirë që kam, sërish
Gjer në gjak të puthem me gurin
T’më bëhet e kuqe e bardha këmishë
Ta lidh në shkop, ta valvis si flamurin

Më ledhaton ky fllad i mbrëmjes
Me aromë malli përzjerë
Hëna më duket si gjeth
E zverdhur, gati të bjerë.

© Leonard Seiti

***

Jam unë
Më dëgjon ?
Jam klithma jote
e tretur shkretëtirave.
Më dëgjon ?
Lëshuar në ajër ,
krahëthyer,
po vij.
Ndaj,
më prit dhe pak,
po vij .
Po vij drejt teje,
si një shpirt i kristaltë
Po vij,
të vdes tek ty
nga një shigjetë e nxehtë
qerpik i artë

© Leonard Seiti

***

Gjeth e zverdhur kjo hënë sonte
Më rri varur përmbi flok
Nje fllad i hollë që fryn, e tremb
Ka frikë të bjeri përmbi tokë

Oh, ti bukuroshja ime
Përse më rri kaq menduar
Pa shiko, dhe unë si ti
Me vjeshtë trupit jam mbuluar

Përse trishtohesh, ka një fund
Si mbas ç’do nate ka një ditë
Nëse unë nesër, të rilind s’do mund
Ti nesër sërish, do t’më besh dritë

Ndoshta nesër, s’do ti shoh më sytë
Me borë mbuluar trupi do t’më jetë
Buzëqeshmë e dashur, puthmi yjtë
Dashurinë për muzgjet, koha s’ma tret

© Leonard Seiti